பூவும் வேர்க்குது

அவள் துள்ளல் கண்டு

பூவும் வேர்க்குது.

பின் எப்படி இருக்கும்

சூரியன் வந்த பின்னும்

பூவின் இதழில்

பனித்துளி.

தூரமும் நேர வித்தியாசமும்

உன் மார்பில் நான் தூங்க ஆசை, 

ஆனால் தூரம் சதி செய்யுது...

உன்னை அலை பேசியிலாவது கண்ணார பார்க்க ஆசை, இந்த பாவப்பட்ட நேர வித்தியாசம் பழி வாங்குகிறது...

ஆறாத ரணம்...

இராஜாவின் பாடலால் கூட ஆற்ற முடியவில்லை,

இராசாத்தி நீ உடன் இல்லாத ரணத்தை...

மரம் போல வாழ...

மரம் போல் வாழ வரம் வேண்டும்... 

பறவை க்கும் விலங்கு க்கும்

உலா போகும் இடமாக 

உணவருந்தும் மேடையாக

துஞ்சும் இடமாக

துயில் தரும் தலையணை யாக... 

மரம் போல வாழ வரம் வேண்டும்... 

மரிக்காமல் மண்ணுடன் மகிழ்ந்துறவாட

அம்மண் நீர்த்துப் போகாமல்

அணைத்துக் கொள்ள

மண் புழுவுடன் போட்டி போட்டு உழவுக்கு உதவ... 

மரம் போல வாழ வரம் வேண்டும்...

வருடம் ஒரு முறையாவது, இலைகளைத் துறந்து

உயிரற்ற உறைந்த ஓவியமாக சில மாதங்கள் வாழ்ந்து

பின் புதிய இலைகளை பெற்றெடுக்க...

மரம் போல வாழ வரம் வேண்டும்...

காதல் வைரஸ்

வழக்கமாக...
என் கை கால்களை பதம் பார்க்கும் கொசு...
இம்முறை என் கன்னத்தை கடித்தது...

பாவம்... அதற்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை...
உன்னைக் கடித்த பின்...
உன்னுள் உள்ள காதல் வைரஸ் தன்னுள் தொற்றி கொண்டதென்று...

நிறுத்த நினையாமல்...

நாளை வரும் என்ற நினைவாலும்....
அந்த நாளையில் நீ வருவாய் என்ற
நம்பிக்கையாலும்....
நாழிகைகள் ஓடுது....நாட்களும் நகருது....

கடி காரங்களை நிறுத்தலாம்....
காலத்தை நிறுத்த முடியாது....
அப்படியே நிறுத்தினாலும்...
நம் காதலும் அல்லவோ உடன் நின்று போகும்....

ஓடும் நேரத்தை நிறுத்த நினையாமல்...
அது
ஓடி முடியும் முன் இணைந்து விடுவோம் வா....

அலைகள்

அலைகள்...

பூமியிலுள்ள எல்லா கடற்கரைகளின் ஒருமித்த முதல் அடையாளம்...
அலைகள்...

கடல் நீருடன் ஆடும் காற்றின் விளையாட்டுக்கு பிறந்தது...
அலைகள்...

கால மாற்றத்தில் மாறாதது...
தட்ப வெப்பத்தை தவிடு பொடி ஆக்கக்கூடியது...
அலைகள்...

முடிவின்றி பூமியில்  நிகழும் கோடிக்கணக்கான வற்றில் முக்கியமானது....
அலைகள்....

சூரியனும் சந்திரனும் உறங்கும் போதும் உறங்காதது...
அலைகள்...

விடையில்லா விடா முயற்சிகளின்  வெறுக்க முடியாத உதாரணம்...
அலைகள்...

தன் மீது விளையாடும் மாந்தர்களை ஸ்பரிசிக்கவோ...
அல்லது அவர்களின் காலடி மண் திருடவோ...
அவர்கள் கட்டி வைத்த மணல் கோட்டைகளை இடிக்கவோ....
உயிறற்ற கிளிஞ்சல் களை கரை சேர்க்கவோ...
ஓடும் நண்டுகளில் ஒன்றையாவது உள்ளிழுக்கவோ...

இப்படி எதற்காக வந்தோமென தெரியாமலே...
ஆக்ரோஷமாய் கரை தழுவி...
அனுதாபமாய் நுரை கக்கி... பின் அமைதியாய் மீண்டும் கடலைச் சென்றடையும்...
அலைகள்...

நீ உடனிருக்கும் வரை...

அன்பு தந்தேன்... அதை
காதலாக்கினாய்...

தண்ணீர் தந்தேன்... அதை
தேனாக்கினாய்...

தாலி கட்டினேன்... எனக்கு
வாழ்வு தந்தாய்...

விதை கொடுத்தேன்... அதை
விழுதாக்கினாய்...

வீடு வாங்கினேன்... அதை
இல்லமாக்கினாய்...

கவலை கொண்டேன்... அதை
களிப்பாக்கினாய்....

சுருண்டு விழுந்தேன்... சுகம் தந்து
எழுப்பினாய்...

தோல்வி அடைந்தேன்... ஆறுதல் சொல்லி தேற்றினாய்....

தலைவலி என்றேன்... தடவிக்
கொடுத்தாய்...

வாழ்வை தேடிக் கொண்டிருந்தேன்...
கையில் கொடுத்தாய்....

நம் வாழ்வில் அடுத்ததாக என்ன வருமென நானறியேன்...
எதுவாயினும் நான் தேடும் தோள்
உனதென்பதை அறிவேன்...

நான் பயணிக்கும்
பாலைவனமும் சோலையாகும்....
நீ உடனிருக்கும் வரை...

தாலாட்டும் சங்கீதம்

யாரின் குரல் இது...
யார் பாடும் தாலாட்டு இது...

அம்மா வின் குரலெனில் தூங்கியிருப்பேன்....

மனைவியின் குரலெனில் தூங்காமல் விழித்திருப்பேன்....

மகளின் குரலெனில் தூங்க வைத்திருப்பேன்....

கொசுவின் குரலானதால்...
தூங்கவும் முடியாமல்...
விழிக்கவும் முடியாமல்...

என் கைகள் இரண்டையும் எமனின் பாசக்கயிராக்கி...
அந்தக் எமகாதக கொசுவை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்.....

(என்) வீடு

என் படுக்கையறையில்
கொசுவுக்கு என்ன வேலை 
என்று கேட்ட மனிதனைப் பார்த்து

பூமி சொன்னது

எனது ஏரியின் களிமண் செங்கல்லாகி உன் வீட்டு சுவரானது...
என் ஆற்றின் மணற்படுகைகள்
அச்சுவரின் பூச்சாகின...
என் நிலத்தில் கிடைத்த கனிமங்கள் உலோகங்களாகி உன் வீட்டின் கம்பிகளாயின....
என் காட்டில் வெட்டிய மரங்கள்
கதவுகளாயின....

இப்படி​ என் வளங்களிலிருந்து கட்டப்பட்ட அந்த வீட்டை நீயும் கொசுவும் மட்டுமே அனுபவிப்பது ஒரு வித வஞ்சனையே....

என்னுள் வாழும் மற்ற உயிரினங்கள் அங்கே புகும் நாள் வெகு தொலைவிலில்லை....

கண்டுபிடித்தாள்...

கண்டுபிடித்தாள்...

நான் உண்மை உரைக்கவில்லை என்பதை கண்டுபிடித்தாள்...

நான் பொய் சொல்கிறேன் என்பதையும் கண்டுபிடித்தாள்...

நான் துடிக்கிறேன் என்பதை கண்டுபிடித்தாள்...

நான் நடிக்கிறேன் என்பதையும் கண்டுபிடித்தாள்...

ஏனோ... 

என் காதலையும் அதற்க்காக நான் சிந்திய கண்ணீரையும் மட்டும் 

அவளால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை...

எதிர்ப்பவன் நான்....

(எதை) எதிர்ப்பவன் நான்....

நான் தெய்வத்தை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

தெய்வத்தையும் (சாத்தானையும்) கல்லுக்குள் வைப்பதை எதிர்ப்பவன்...

நான் கல்லை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

அக்கல்லை கோவிலுக்குள் அடைப்பதை எதிர்ப்பவன்...

நான் கோவிலை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

கோவிலில் வழக்கத்திலுள்ள ஜாதியத்தை  எதிர்ப்பவன்...

நான் ஜாதியத்தை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

ஜாதியின் பெயரால் செய்யப்படும் அடக்குமுறையை எதிர்ப்பவன்...

நான் அடக்குமுறையை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

நலிந்தோரை அவ்வண்ணமே வைத்திருக்கும் சதியை எதிர்ப்பவன்...

நான் சதியை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

அந்தச் சதியால் சமுதாயத்தின் ஒரு பகுதி தாழ்த்தப்படுவதை எதிர்ப்பவன்...

நான் தாழ்த்தப்படுவதை எதிர்ப்பவன் அல்ல...

தாழ்த்தப்படுதல் பிறப்பால் முடிவு செய்யப்படுவதை எதிர்ப்பவன்...

இதோடு சேர்த்து....

'எதிர்ப்பதனால் எதிரி' என்ற எண்ணத்தையும் எதிர்ப்பவன் நான்...

நினைவுகள்...

கைப்பேசி இல்லை - அதில் பேசும் நடுநிசி நேர கதைகள் இல்லை...

குறுந்தகவல்கள் இல்லை - அதை

நெடுந்தகவல்கள் ஆக்கிடும் செய்திகள் இல்லை...

மின்னஞ்சல்கள் இல்லை - அதில் 

உன் கொஞ்சல்கள் இல்லை...

இப்போது உன்னை நினைவுபடுத்திக் கொண்டிருப்பதெல்லாம்...

அழகாய் இருக்கு என்று நீ சொன்னதால் விட்டு வைத்த தாடியும்...

உன்னுடன் பேசும் போது நான் நின்ற ஜன்னலும் தான்...

நினைவு நிற்குது பரிசாக...

நாளும் ஓடுது தரிசாக...

யாது.?

உலகம் யாது?

உருண்டோடுவது - நம்மை

உருண்டோட வைப்பது...

மழை யாது?

வானம் கரை புரண்டு அழுவது...

அதை பூமி ஆரத் தழுவுவது...

மொழி யாது?

குழந்தை பேசுவது...

யாருக்கும் புரியாதது...

சாதி யாது?

ஒன்று திரட்டுவது - பின்

ஒதுக்கி வைப்பது...

கடவுள் யாது?

கண்ணில் அன்பு காட்டுவது...

கல்லில் கிடைக்காதது 

எளிதில் காணக் கிடைக்காதது...

கோவில் யாது?

கல் வசிக்கும் இடமானது...

கடவுள்கள் வந்து போகும் இடமானது...

பணம் யாது?

சுலபத்தில் கிட்டாதது...

சுயநலத்திற்க்கு கிட்டாதது...

மனம் யாது?

உள்ளிருந்து உருத்துவது...

உள்நுழைய முடியாதது...

குறள் யாது?

ஈரடி இலக்கியமானது...

நூறாண்டுகள் வாழ தேவையானது...

அறிவு யாது?

அறிய வைப்பது...

அதைப் புரிய வைப்பது...

பின் தெளிய வைப்பது...

கவிதை யாது?

கருத்தைச் சொல்வது - பின் வரும்

எதிர்ப்பை எதிர்கொள்வது...

காத்திருத்தல்...

நேரம் என்னைப் பார்த்து நிற்க...

நான் நேரத்தைப் பார்த்து நிற்க...

இருவரும் காத்திருந்தோம்

உன் அழைப்புக்காக...

இலவச மின் சுடுகாடு...

கட்டணமில்லாமல்

வரிசையில்லாமல்

முன் பதிவில்லாமல்

மின்வெட்டில்லாமல்

இலவசமாய் கிடைத்தது 

கொசுவுக்கு

ஒரு மின்சார சுடுகாடு 

"கொசு அடிக்கும் பேட்"

அன்னைக்கு ஒரு கடிதம்...

அன்னைக்கு ஒரு கடிதம்...

அடுப்படி தாண்டி அகிலம் காணாதவளே...
கண்டவன் சொல்கிறேன் கேள்...

நாடுண்டு... எல்லையுண்டு...
எல்லை தாண்டினால் சண்டையுண்டு...

வீடுண்டு... வாசலுண்டு... கூடுண்டு...
அடைகாக்கும் குடும்பமுண்டு...
தன் மகனை இளவரசனாகவும்...
தன் மகளை இளவரசியாகவும்...
எண்ணும் பெற்றோருண்டு...

நண்பர்களுண்டு... நையாண்டியுண்டு...
மாற்றார் நகைப்பின் எதிர்க்கும் தோழமையுண்டு...

உறவுண்டு... பிரிவுண்டு... ஊடலுண்டு... கூடலுண்டு...
அனைத்திலும் தோள் கொடுக்கும் உறவும் நட்பும் உண்டு...

இனமுண்டு... பிரிவுண்டு... மொழிஉண்டு...
அதைக் காக்கும் உணர்வுண்டு...
அதற்க்காக சண்டையிடும் உரிமையுண்டு...

நேர்மையுண்டு... எளிமையுண்டு... வலிமையுண்டு...
வாக்கில் இனிமையுண்டு...

சட்டம் உண்டு...
அதைக் காக்கும் சமூகமுண்டு...
மீறினால் தண்டிக்கும் அரசாங்கமுண்டு...

இயற்கை வளமுண்டு...
அதைக் காக்கும் தளராத மனமுண்டு...

தொழில் உண்டு...
அதை தெய்வமாய் பேணும் தொழிலாளருண்டு...
அவர் நலனுக்காய் போராடும் அரசியலுண்டு...

பண்பாடு மாறாது... நல்லவற்றை மட்டுமே எழுதியிருக்கிறேன்...

இருக்கும் உலகில் இல்லாமையும் உண்டு...
மேற்கூறியவை யாவும் நிறைந்து இல்லாமல் சில வேறுபாடுகளுமுண்டு...

என்னிடம் உள்ளவை...
நானே சமைக்கும் உணவுண்டு... தேவைக்கு மருந்துண்டு...

உன்னுடன்
உரையாட கைப்பேசியுண்டு...
காண skype உண்டு...
ஊரில் வீடு சரிசெய்ய சிறிது பணமுண்டு...

உடன் இல்லாத
தாய், தந்தை, இனம், மொழி, ஊர், மக்கள்,
இவற்றைப் பற்றி எண்ண இயலாத நிலையில் வேலையுண்டு...

உலா...

உலா...

பஞ்சு மெத்தை தேகம் - அதில்
பதுக்கி வச்ச மேகம்...

கொஞ்சிப் பேசும் கண்கள் - அவை
பகலில் தெரியும் விண்மீன்கள்...

சங்குக் கழுத்து ஒன்றும் - அது
தந்திடும் சங்க நாதம் என்றும்...

கேள்விக் குறியென செவிகள் - அதைக்
காண முயன்றால் முறைக்கும் விழிகள்...

கூந்தல் அமர்ந்திடும் இடை - அதன்
அழகைக் கூட்டிடும் அவள் நடை...

கழுத்தில் மின்னிடும் (தங்க) நகை - அதனைப்
போட்டியின்றி வென்றிடும் புன்னகை...

எல்லாம் ஒன்றாய் கொண்டதனால்...

கால்கொண்டு நடக்கும் நிலா என்பேன் -
அவள் மிதந்து செல்வதை நான் உலா என்பேன்...

சொல்வதைக் கேள் மகளே...

சொல்வதைக் கேள் மகளே...

எழுத்தை சொல்லி - அதை 

எழுதச் சொல்லி

கருத்தை சொல்லி - அதை 

கருதச் சொல்லி

கதை சொல்லி - அதன்

உரை சொல்லி

உண்ண சொல்லி - அதை 

உறக்க சொல்லி

உறங்க சொல்லி - அதை

உறங்கும் வரை சொல்லி

பகிரச் சொல்லி - அதை 

பக்குவமாய்ச் சொல்லி

தினமும் பலமுறை சொல்லி
அதை ஒருமுறை கூட திட்டாமல் சொல்லி

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சொல்லி - அதை

கொஞ்சிக் கொஞ்சி சொல்லி

எல்லாம் சொன்னபின் சொல்வாள்

'எனக்கு தெரியும் - நீ சொல்லாத'

துள்ளவோ... துவளவோ...

துள்ளவோ... துவளவோ...

இருப்பபோரை விட புதிதாக வருவோரின் (இளம் தலைமுறையின்) அறிவு கண்டு
துள்ளவோ...
இருப்போரின் பேராசையால் அவதியுறும் பூமி...
இனி வருவோரின் ஆசையால் ஆகப்போகும் நிலை எண்ணி
துவளவோ...

இந்நாளில் செவ்வாயில் நீர் அறியப்பட்டது கண்டு
துள்ளவோ...
செவ்வாயில் இருப்பதாய் சொல்கின்ற நீரை நம்பி - மனிதன்
பூமியில் இருக்கும் நீருக்கு இழைக்கும் அநீதி கண்டு
துவளவோ...

இத்தலைமுறை 'ஒரு குடும்பம் ஒரு குழந்தை' என்ற கொள்கை கண்டு
துள்ளவோ...
பின்வரும் தலைமுறை சகோதரப் பாசம் என்னவென்று
அறியாமல் போகும் நிலை எண்ணி
துவளவோ...